Çürüyen Krallık

Altın tahtlarda oturan gölgeler
Dillerinde zehir, gözlerinde boşluk
Her sözleri çürük bir ilahi
Benim içimde ateş, onların sonu

Çürüyen krallık yıkılsın artık
Sözde ışıkları kül olur çabuk
Çürüyen krallık çöker içime
Ben kaçarım kendi öz ülkeme

Taht kurmuşlar rüzgarın üstüne
Kökleri olmayan ağaçlar gibi
El uzatırlar ama dokunmaz bana
Benim kalbim yanar sahici rüzgarda

Çürüyen krallık yıkılsın artık
Sözde ışıkları kül olur çabuk
Çürüyen krallık çöker içime
Ben kaçarım kendi öz ülkeme

Bir haykırış deler göğün perdesini
Yıldırımlar parçalar yapay düzeni
Ne taht kalır, ne yaldızlı sözler
Sadece hakikat yankılanır içimde

Çürüyen krallık yıkılsın artık
Sözde ışıkları kül olur çabuk
Çürüyen krallık çöker içime
Ben kaçarım kendi öz ülkeme