Gidersen

Renk vermeyen ufuklara
Sordum: “Nerededir yolun ucu?”
Kök salmış dağların dibinde
Bir iz gördüm, sana dokunur gibi

Gidersen adını almam yanıma
Sesin kalır taşların dilinde
Suskunlukla anlatır her gece
Kimin beklediğini bilmeden

Ayazdan çatlamış toprağın
Anlattığı eski bir masal vardı
Duymazdan gelen rüzgâr bile
Susar birden adın geçince

Gidersen adını almam yanıma
Sesin kalır taşların dilinde
Suskunlukla anlatır her gece
Kimin beklediğini bilmeden

Kıvrılan yollar sormaz kimseyi
Yalnızca yürünmeyi bekler...

Gidersen adını almam yanıma
Sesin kalır taşların dilinde
Suskunlukla anlatır her gece
Kimin beklediğini bilmeden